De al weken stijgende rente doet een gevreesd fenomeen opduiken in het begrotingsdebat: de rentesneeuwbal, die volgens nieuwe ramingen vanaf 2029 opnieuw kan beginnen rollen.
Het begrip verwijst naar een mechanisme dat zichzelf versterkt, omschreven als "een monster dat zichzelf voedt", en roept herinneringen op bij wie de jaren 80 bewust meemaakte. Nu de rente wekenlang stijgt, duikt het concept opnieuw op in de discussie over de overheidsfinanciën, met ramingen die 2029 aanwijzen als het moment waarop de sneeuwbal weer vaart kan krijgen.
Volgens de beschikbare analyse maakt dat de begrotingsoefening nog moeilijker en wordt de begrotingsput dieper. Het mechanisme geldt als gevaarlijk net omdat het zichzelf voedt: hogere rentelasten en zwakkere overheidsfinanciën versterken elkaar in de loop van de tijd.
Begrotingsexpert Wim Moesen (KU Leuven) legt uit wat de rentesneeuwbal precies is, waarom hij zo gevaarlijk is en hoe je hem tegenhoudt. Daarbij komt ook aan bod wat de ontwikkeling betekent voor de portemonnee van de burger, aangezien de rente zowel de overheidsfinanciën als de particuliere budgetten raakt.
