Een nieuwe Netflix-bewerking van Het Kleine Huis op de Prairie blijft dicht bij de originele boeken van Laura Ingalls Wilder, maar herziet de weergave van de inheemse bevolking. De serie stapt af van het problematische gezegde 'de enige goede indiaan is een dode indiaan' en stelt de vraag wat de indianen er eigenlijk van vinden dat de familie Ingalls ongevraagd op hun land het 'kleine huis' bouwt.
De bewerking probeert een andere toon aan te slaan dan eerdere versies, maar worstelt daar ook mee, aldus critici. Door de stem van de oorspronkelijke bewoners een plek te geven, probeert de serie de koloniale vooringenomenheid van het bronmateriaal recht te zetten, terwijl het nostalgische verhaal behouden blijft.
De serie past in een bredere trend van herwaardering van klassieke Amerikaanse grensverhalen, waarbij het geweld en de onteigening van de westwaartse expansie worden erkend. Of de herziening volledig slaagt, blijft onderwerp van discussie.
