Dorien Norbruis stond in de file achter een ambulance toen ze hoorde dat haar 16-jarige dochter Anna zwaargewond in die ambulance lag. De ontdekking was een complete verrassing; ze wist niet dat haar dochter bij een ongeluk betrokken was. Na een jarenlange strijd overleed Anna aan haar verwondingen.
Norbruis richtte een stichting op om gezinnen met kinderen met niet-aangeboren hersenletsel te steunen. Ze zei dat Anna trots zou zijn te weten hoeveel kinderen en ouders ze via de stichting heeft geholpen.
