Janneke Juffermans heeft zich ondergedompeld in het leven van jager-verzamelaars om te onderzoeken hoe inheemse gemeenschappen en de natuur mensen kunnen helpen genezen. Haar conclusie: de westerse mens is te ver van de natuur vervreemd geraakt.
Het verslag, gepubliceerd op 25 oktober 2026, draait om de stelling dat de moderne westerse mens zichzelf ziek maakt door die afstand tot de natuur. Juffermans presenteert de gewoonten en de levensvisie van jager-verzamelaars als een bron van lessen voor een samenleving die die band is kwijtgeraakt.
Een van de gebruiken die ze beschrijft, is de vraag waarom een jager met een beer moet trouwen nadat hij hem heeft geschoten. Dat voorbeeld maakt de rituele verplichtingen zichtbaar die de verhouding tussen inheemse jagers en de dieren waarvan zij afhankelijk zijn vormgeven, en het bredere wereldbeeld waarin zulke regels passen.
Juffermans concludeert dat de vervreemding van de westerse mens van zijn natuurlijke omgeving gevolgen heeft voor gezondheid en welzijn, en dat inheemse gemeenschappen een model bieden om die verhouding te herstellen. In het gepubliceerde fragment wordt niet vermeld bij welke gemeenschappen zij verbleef of hoe lang zij daar was.
