Een deal tussen Amerika en Iran was nog ‘nooit zo dichtbij’, maar dit keer zorgt Israël voor vertraging. En zelfs op zijn verjaardag krijgt Trump van Iran geen cadeautjes.De Iraanse minister van Buitenlandse Zaken Abbas Araghchi (r) en de Pakistaanse minister van Binnenlandse Zaken Mohsin Naqvi in Teheran.Bron Foto EPAredacteur AfrikaGepubliceerd op 14 juni 2026, 21:23Leestijd 2 minZelfs als je jarig bent, krijg je niet altijd wat je wilt.

Dat bleek deze zondag maar weer, op de tachtigste verjaardag van Donald Trump. Een deal met Iran was, naast een kooigevecht bij het Witte Huis, zijn grote wens. Hijzelf was ervan overtuigd dat de deal zondag getekend zou worden. Ook de Pakistaanse bemiddelaar zei dat de twee landen ‘nooit zo dicht bij’ een deal waren geweest.

Dat laatste beaamde Iran, maar de tijdlijn lag toch net anders. De deal zou in ‘de komende dagen’ getekend worden.Het zou gaan om een ‘intentieverklaring’: een verlenging van het huidige staakt-het-vuren met zestig dagen, waarin de knelpunten moeten worden onderhandeld: het nucleaire programma, de sancties tegen Iran, de bevroren tegoeden en de Straat van Hormuz.Maar het werd Trump niet in zijn schoot geworpen.

Want Israël viel zondag het zuiden van Beiroet aan, naar eigen zeggen als reactie op aanvallen in noord-Israël. Iran eist dat een deal met Amerika verbonden is met een bestand in Libanon. De Iraanse hoofdonderhandelaar Mohammad Ghalibaf zei dat de aanval toonde dat de VS ‘ofwel de wil missen om hun verplichtingen na te komen, ofwel het vermogen daartoe’.

Trump zei dat die aanvallen niet hadden moeten gebeuren, maar dat het tekenen van de deal slechts ‘een paar uur’ was vertraagd.‘Trump moet meer geld bieden’Zondagavond Nederlandse tijd was nog niet duidelijk of Iran daarin meeging. Een Iraanse tegenaanval bleef weliswaar overdag uit, maar de vraag is welke prijs Iran daarvoor vraagt, zegt Nomi Bar-Yaacov, een bekroonde internationale vredesonderhandelaar en onderzoeker bij het Geneva Center for Security Policy.“Trump moet, als transactionele onderhandelaar, nu iets bieden waar Iran geen nee tegen kan zeggen.

Bijvoorbeeld meer geld in aanvulling op de 25 miljard dollar die Iran volgens uitgelekte berichten zou ontvangen aan nu nog bevroren tegoeden.”Dat zou dus een erg duur verjaardagscadeau worden. En meer winst betekenen voor Iran. Want wanneer er dan ook een deal komt: die zal vooral voor Iran goed zijn, zegt Bar-Yaacov. “Het belangrijkste Amerikaanse doel – een regimewisseling – is mislukt.

De machthebbers in Iran zijn er alleen maar radicaler op geworden.”Geen ‘muur tegen kernwapens’Op nucleair gebied is er volgens Bar-Yaacov geen concrete vooruitgang geboekt. Trump noemde de aanstaande deal een ‘muur tegen kernwapens’ en stelt dat Iran heeft ingestemd nooit zo’n wapen te ontwikkelen.

Maar Teheran zelf zegt dat het slechts bereid is uranium te verdunnen. Dat uranium zal Iran niet afstaan. “Trump zegt dat hij het uiteindelijk zal ‘vernietigen’, maar daar zou ik mijn geld niet op inzetten.”Economisch lijkt Iran grote winst te behalen. Volgens buitenlandminister Abbas Araghchi voorziet de overeenkomst in de opheffing van Amerikaanse blokkades van Iraanse havens en het vrijgeven van bevroren Iraanse tegoeden.

Daarnaast eist Teheran honderden miljarden dollars aan schadevergoeding. “Of ze dat krijgen valt te bezien, maar ze zullen zeker veel krijgen”, zegt Bar-Yaacov.Ook de Straat van Hormuz, Irans belangrijkste onderhandelingstroef, levert Iran voordeel op. “Er komt waarschijnlijk gezamenlijke Iraans-Omaanse controle over de straat”, zegt Bar-Yaacov. “Dat is winst voor Iran, want zij gaan geld verdienen.”Volgens Bar-Yaacov blijft daarmee niet alleen het regime overeind, maar is het ook nog radicaler. “De vermoorde ayatollah Ali Khamenei had een fatwa uitgevaardigd tegen het bouwen van kernwapens.

Het nieuwe regime zal waarschijnlijk wél proberen een bom te ontwikkelen. Ze beschikken over alle kennis en kunnen met de vrijgekomen middelen hun arsenaal van ballistische raketten en drones ook weer opbouwen. Heeft de VS er iets aan gehad? Het korte antwoord is nee.

Heeft Iran er iets aan gehad? Ja.”