Op 7 augustus 2026 keken Nederlandse boeren met spanning naar de aanhoudende hitte en droogte. De maïs verschroeit op de akkers en de aardappelen houden het maar nauwelijks vol, vertellen telers over de angstige omstandigheden.
De een boert op zand, de ander op klei, maar de zorgen zijn hetzelfde. Arend vreest voor zijn maïs, terwijl Paul zegt dat hij bidt voor de aardappelen. Elke ochtend loeit de hitte weer op, waardoor de oogst onzeker blijft.
Toch is nog niet alles verloren. De aardappelprijs klimt eindelijk uit het dal, een lichtpuntje in de droge periode. Een boer haalde de woorden van zijn moeder aan: “De droge jaren zijn de beste jaren.”
