Andre onderging op 55-jarige leeftijd euthanasie wegens dementie, zes jaar nadat de eerste kleine veranderingen in zijn gedrag en geheugen zich aandienden. Zijn verzoek kon alleen worden uitgevoerd omdat hij zijn wensen daarvoor tijdig had vastgelegd.
Nicole van Swelm kende hem nog maar kort toen het begon: kleine dingen die anders waren, veranderingen in zijn gedrag, dingen die hij vergat. Zes jaar later, op 55-jarige leeftijd, onderging hij euthanasie wegens dementie. Dat was volgens het verslag alleen mogelijk omdat hij zijn wensen voor zo'n situatie op tijd op papier had gezet, toen hij dat nog zelf kon.
Zijn keuze kwam niet plotseling. „In juni vroeg hij al: hoelang moet ik nog wachten?” zo wordt hij geciteerd, verwijzend naar de tijd die hij nog moest wachten voordat de ingreep kon plaatsvinden.
De zaak werd op 23 oktober 2026 naar buiten gebracht. Ze laat zien hoe een vroeg opgestelde wilsverklaring de laatste fase kan bepalen van een aandoening als jong alzheimer, waarbij het vermogen van de patiënt om zijn wensen opnieuw te verwoorden in de loop der tijd afneemt.
